Miodrag Vartabedijan

1933 - 2009

O dolasku jermenske porodice Vartabedijan u Mladenovac, Nikola Kusovac na sajtu njegovog sina Davida kaže: „Od svih hrišćanskih naroda koji dele zlu sudbinu, stoga što im se "kuća" našla na putu kojim se golema i agresivna Otomanska imperija kretala u osvajačke poduhvate, Jermenima zasigurno pripada posebno mesto. Jer, samo se jermenska stradanja, tevtiši i pogromi vršeni nad njima od strane Turaka, mogu meriti sa srpskim patnjama i žrtvama. Stoga se lako može razumeti zbog čega su pojedinci širom sveta rasutog jermenskog naroda, kojeg, kao i srpskog, više ima u rasejanju nego u postojbini, bili uvek dobrodošli u Srbiju i među Srbe. Tako su između dva svetska rata u Mladenovcu srdačno prihvaćeni supružnici Vartabedijan, Vahan i Anik. Uzvratili su na najbolji mogući način, darom koji je ostavio i koji ostavlja neizbrisiv trag u srpskoj kulturi, tačnije u istoriji savremene umetnosti srpskog naroda. Tvorac tog traga je njihov sin Miodrag, rođen u Mladenovcu 1933. Godine.

Diplomirao je 1958. godine na Akademiji primenjenih umetnosti u Beogradu (odsek grafike), a 1961. god. završio je postdiplomske studije. Od 1958. god radio je kao likovno-tehnički urednik u mnogim listovima (Jugoslovenska revija, Potrošački informator, Zvezdina revija, Nota, Večernje novosti) i izdavačkim kućama. Bio je dugogodišnji saradnik Zavoda za izdavanje udžbenika Beograd, Geokarte, Turističkog saveza Srbije, Jugoslavija filma, Akademije nauka i umetnosti - Beograd, Beogradske filharmonije, Muzeja Staro selo i Sirogojna, Zavoda za zaštitu spomenika kulture u Beogradu. Bio je dugogodišnji umetnički urednik Jugoslovenske revije, umetnički direktor IRO Motovuna i Interprinta.

Predavao je grafički dizajn i pismo na Višoj politehničkoj školi u Beogradu. Bio je član je ULUPUDS-a, ULUS-a i Saveza novinara Srbije.  Deset godina je bio predsednik saveta Likovne kolonije u Mladenovcu (1997-2007).  Bio je predsednik Jermenske zajednice od 1993-2006. godine i potpredsednik Srpsko–jermenskog društva.

Dobitnik je 85 nagrada u domenu grafičkog dizajna i likovnih umetnosti, kao i nekoliko svetskih prestižnih nagrada. Najvažnije od njih su:  Europeo Rizoli Torljio d'argento, 1966. i 1968.;  Zlatno pero Beograda 1975.; Nagrada za jednu od najbolje dizajniranih knjiga Rusija između 5000 naslova na engleskom jeziku u Londonu, 1990.; Grand Pri u Lajpcigu, 1993.; Nagrada za životno delo udruženja knjižara i izdavača Srbije 1999. u Beogradu ; Nagrada za životno delo ULUPUDS-a, 2000.;  Dobitnik grba opštine Mladenovac 2003. za najvrednija dostignuća iz oblasti umetnosti i grafičkog dizajna.

Umro je u Beogradu 2009. godine, a sahranjen u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu